“Onschuld” is een viering van de puurheid en onschuld van ons ‘innerlijke kind’. De staat waarin we in deze wereld geboren worden: met al onze zintuigen en ons hart wijd open, kwetsbaar en diep verbonden met al het leven. Een staat van onbevangenheid, van speelsheid, van overgave en vertrouwen. Onschuld heeft bescherming nodig en als staat van zijn onze heeft het nodig dat wij ons eraan herinneren. De beer is de beschermer, steun, verschaffer van warmte en veiligheid voor het kleine meisjeskind. Ik heb haar afgebeeld in haar natuurlijke naakte staat, symboliserend dat er nog geen sprake is van schaamte of schuld. Geen afscheiding van de natuurlijke wereld. Geen zelf-bewustzijn.

De man en vrouw rechts verbeelden voor mij het interne evenwicht en de heilige vereniging van het mannelijke en vrouwelijke (in onszelf). De vereniging die nieuw leven voortbrengt. De elementen vuur en water ontmoeten elkaar.
Links zie je een wilde vrouw die door het bos rent met een zwijn aan haar zijde. En het gezicht van een ‘Green Man’ uit de Keltische traditie. Voor mij -zoals het eilandje in de rechterbovenhoek met een stenen cirkel- verwijst het naar oude culturen die wisten van heilige krachtplaatsen op aarde die gelijk zijn aan de chakra’s in het menselijk lichaam.

Het laat een weten zien dat alles in de natuurlijke wereld een vorm van bewustzijn heeft en een taal om te communiceren. Als we maar kunnen luisteren! Dat de aarde zelf een levend, ademend en bewust wezen is. Het laat zien dat we deel uitmaken van deze natuurlijke wereld, dat we ons er op geen enkele manier van kunnen afscheiden. Maar we hebben de neiging om dat te vergeten. Vergeten dat we verbonden zijn met onze dierlijke natuur en met onze instincten.